در جلد ششم از مجموعه تبار انحراف، با دوران امامت امام محمدباقر(ع) آشنا می‌شویم. ایشان توانسته بود نیروهای فراوانی را به خود جذب کند. نیروهایی که هرچند بیشتر آنها اهل کوفه بودند؛ ولی از سایر نقاط نیز کم و بیش، افرادی در میانشان یافت می‌شد. هرچند تعداد یاران حضرت در مکه همچنان بسیار اندک بود؛ ولی در میان ساکنان منطقه خراسان، سیستان، و حتی آفریقا نیز نامشان به چشم می‌خورد. این اتفاق باعث شد تا امویان یهودی‌مسلک نقشه حذف امام را بکشند.

گزیده‌ای از کتاب «تبار انحراف6»:
با مرگ مروان حمار، طومار پادشاهی یهودیان اموی در هم پیچیده شد و زندگی سراسر فتنه و تباهی آنها به پایان رسید. براساس روایات موجود در منابع غیرشیعی، رسول خدا(ص)، سال‌ها پیش از به پادشاهی رسیدن این سلسله شیطانی و یهودی، خبرهای فراوانی پیرامون آن‌ها به امت خود داده بود؛ اما با تمام این اوصاف باز شاهد آن هستیم که در فضای غیرشیعه و حتی در میان بزرگان آن‌ها، تلاش‌هایی برای قداست بخشیدن به این «درخت نفرین شده» و منافقان یهودی صورت گرفته است!