اثر حاضر مجلد یازدهم از موسوعه الفقهیه المیسره است. این اثر تألیف شیخ محمد علی انصاری می باشد و اولین موسوعه فقهی امامیه است که بر اساس روش موسوعه نگاری به تدوین فقه پرداخته است.

روش موسوعه فقهیه در نگارش الفبایی فقه عبارت است از بیان معنای لغوی و اصطلاحی هر مدخل و سپس بیان احکام تکلیفی  و وضعی؛ در این موسوعه اقوال فقیهان دسته بندی شده و برخی از مهم ترین ادله جمع آوری شده است و در پایان هر مدخل در «مظان بحث» به ابوابی که این بحث در آنها مطرح شده، اشاره می شود.

بخش اصلی این موسوعه، موسوعه فقهی است اما در دو ضمیمه دارد: 1) ضمیمه اصولی: که در آن اصطلاحات اصولی به الفبا مورد بررسی قرار می گیرند؛ 2) ضمیمه تراجم: که در آن تراجم علمایی که در هر جلد مطرح شده می آید.

برخی از مهم ترین ویژگی های این موسوعه از این قرار است:

1- موسوعه و دايرة المعارف الفبايى فقه بر مبناى اماميه ؛

۲ ـ نگارش فقه به زبانى روان و گويا و پرهيز از فروعات زياد چنانكه از اسم اين موسوعه برمى ‏آيد ؛

۳ ـ ارائه فقه با مدخل ‏هاى الفبايى به گونه‏ اى كه هر اصطلاح فقهى را به سادگى بتوان در مدخل الفبايى آن يافت ؛

۴ ـ گزينش مدخل‏ هاى فقهى به جهت پيشگيرى از توسعه بى‏ دليل موسوعه ؛

موضوعاتی که در مجلد یازدهم به آنها پرداخته شده است عبارتند از: در  بخش فقه از کلمه ثأر تا کلمه جیب؛ در بخش اصول از کلمه جمع تا کلمه جهل؛