خلبانان آمریکایی در اولین روزهای آموزش نظامی خود، فرمان معروفی را یاد می‌گیرند به‌نام «بزن و فراموش کن»؛ برای همین، به‌هیچ‌وجه فکر نمی‌کنند که با فشردن یک دکمه، چندصد و بلکه چندهزار زن و بچه به قتل می‌رسند، می‌سوزند و تکه‌پاره می‌شوند. چرا که اگر به این مسئله فکر کنند، عذاب وجدان می‌گیرند و به‌هیچ‌وجه غیرنظامیان را بمباران نمی‌کنند، آن هم کاملا عمدی و با هدف خاص.
قصه‌ی «شیرین و عامریه» از جنس همین جریان است ولی با مدل صدام و رژیم بعثی عراق.

برشی از کتاب:

در هر دین و مذهبی، کشتار غیرنظامیان ممنوع و محکوم شده است، مگر در یک مرام!
هیچ قانونی در تاریخ نوشته نشده که جنایت در حق پناه‌جویان و بی‌گناهان را مجاز شمارد، مگر یک قانون!
در هیچ کجای جهان کسی قتل‌عام مردم بی‌دفاع را تایید نمی‌کند، مگر در یک جا!
فقط در دین و مذهب دیکتاتورها و جنایت‌کارانی چون صدام حسین، جورج بوش، آریل شارون و … می‌شود کشتار بی‌گناهان را مجاز شمرد!