این کتاب تألیف ابن‌ ميثم بحرانى می باشد، با اين كه كتابى است موجز، ولى يكى از بهترين تأليفات در زمينۀ امامت مى‌باشد. مؤلف در اين كتاب به اهم مباحث مربوط به امامت متعرض گشته است. او در هر مسأله‌اى ابتداء آراء مختلف در آن مورد را بيان كرده و بعد از بين آنها نظريۀ صحيح را بيان نموده است. او در ادامه به بحث و استدلال عليه آراء غير صحيح مى‌پردازد و ادلۀ نظريۀ صحيح را بيان مى‌كند. اين كتاب مورد توجه علماء واقع شده است. براى مثال على بن محمد بن الحسن بن شهيد ثانى، در كتاب الدر المنظوم و المنثور، مطالب زيادى از النجاة في القيامة نقل مى‌كند. همچنين مرحوم بحرانى در كتاب حدائق مطالبى از اين كتاب نقل مى‌كند.

این اثر متشکل از یک مقدمه و سه بخش است.

مقدمه: معنای امامت و دلیل لزوم امامت؛

بخش اول: شرائط امامت و ویژگی های امام مانند عصمت، علم و… ؛

بخش دوم: تعیین امامان؛

بخش سوم: بررسی شبهاتی که ذیل مبحث امامت مطرح می شود مانند شبهاتی ذیل امامت امام علی علیه السلام، غیبت امام و… .